Contact
Aanmelden moestuin
Zoek in
naar

De Klussenman en de Tuinvrouw: Koos en Diewi de Bruin – van de Velde, tuin 29 en 30

Afkomstig uit het Hoge Noorden was het voor Diewi een grote stap naar het Westen:
"Waar ik heel erg aan moest wennen was dat mensen elkaar op straat niet groeten! Heel vreemd vond ik dat", zegt Diewi aan het begin van ons gesprek op zaterdagochtend in de Warmoes.
Zij en Koos ontmoetten elkaar tijdens een wandelvakantie in Oostenrijk in 1985, beiden met een wandelclub op vakantie.
"Wat van ver komt, is lekkerder", zegt Koos glunderend. "Maar het was wel lastig hoor, zo'n lange-afstandsliefde. We hebben het dan ook niet lang volgehouden om elk weekend heen en weer te reizen."
Na anderhalf jaar zijn ze getrouwd. Hij een echte Sassemer, zij afkomstig uit Groningen. Beiden houden van wandelen, fietsen en rust. Diewi vindt die veel op de tuin. Zij is de vrouw van de planten en hij kan geen plant van onkruid onderscheiden.
"Als er geen bordje bij staat, weet ik niet wat het is", zegt hij glimlachend.
Dat leidde nog weleens tot gedoe, want:
"Hij liep rustig over een net ingezaaid bed heen", zegt zij.
Koos is altijd druk met klussen: een mooie gereedschapskist, een boogje neerzetten, een hekje plaatsen en af en toe de paden schoffelen. Lekker bezig zijn met je handen.
Koos beperkt zich tot de hardware en het schoffelen van paden
Koos en Diewi zijn beiden actieve leden van onze tuinvereniging. Diewi heeft een aantal jaren in het bestuur gezeten, wat zij met veel plezier heeft gedaan.
"Eerst deed ik alleen de zadeninkoop en toen Ginie stopte met tuinieren, heb ik haar taak van boodschappen voor de Warmoes ook overgenomen. Daarna heb ik nog twee jaar de Groenmarkt gedaan, maar dat beviel me toch minder goed. Dan moet je mensen echt achter de broek zitten, en daar hou ik eigenlijk niet van."
Koos is uit ander hout gesneden, maar ook zeer betrokken bij de vereniging. Toen hij met de VUT ging, kwam er meer tijd om op de tuin actief te zijn en voor hem betekende dit: veel klussen doen. Dat doet hij dan ook graag en veel.
‘In 2018 hebben we de elektra aangepakt en in 2019 de Westvleugel vernieuwd’ -- Koos de Bruin
"Ik heb een achtergrond in de elektrotechniek, dus dat komt goed van pas. Zo hebben we afgelopen jaren eerst de kozijnen van de Warmoes vernieuwd. Daarna hebben we de Westvleugel vernieuwd. Ben (Beran) heeft de tekeningen gemaakt en toen zijn we met een stuk of vier, vijf man aan de slag gegaan."
"Hij komt ook veel vrolijker thuis als hij zo aan het werk is geweest", vult Diewi aan.
"Ja", zegt Koos, "toen ik net met de VUT was, heb ik wel een half jaar thuis zitten mokken. Je mist toch het bakkie koffie, de contacten en zelfs het gezeur!"
Toch is de tuin eigenlijk Diewi's domein:
"Wij hadden thuis een groentetuin en daar heb ik de kunst afgekeken. Niet dat ik toen zoveel deed, behalve emmers met sperziebonen punten en snijbonen snijden. Maar zodra we hier in Sassenheim woonden en de tuin zoveel kleiner was, heb ik een moestuin gezocht. Eerst in Sassenheim zelf en een paar jaar later hier."
Koos had niet zoveel in te brengen, zelfs niet toen er een tweede tuin bij kwam. Dat herinneren ze zich allebei nog goed:
"Op een gegeven moment moest onze buurman van zijn tuin af. Hij had er zo'n puinhoop van gemaakt dat het bestuur hem van de tuin af gezet heeft! Toen hebben we, samen met Cor, de tuin stukje voor stukje onkruidvrij gemaakt door er zwarte zeilen overheen te leggen. Na een hele tijd konden we er eindelijk wat in gaan doen. Maar dat heeft maanden geduurd!"
"Stadsmensen onderschatten ook vaak hoeveel werk er in een tuin gaat zitten."
's Zomers is Diewi bijna elke dag op de tuin te vinden en zelfs in de winter is ze zeker een middag per week aan het werk. Ze heeft ook veel geleerd in de loop der tijd:
"Gewoon door te lezen, tijdschriften en boeken en vooral ook door met je buren te praten."
"En dan moet er toch ook even gezegd worden dat dingen soms beter in de gaten gehouden moeten worden. Koos doet een keukenkastje in de Warmoes open: er staat een straalkacheltje in! We hebben al twee keer brand gehad en de afspraak is dat losse kacheltjes niet meer mogen. Toch staat dat ding hier gewoon. Ik ben niet in de positie daar iets aan te doen, maar dat soort dingen ergert me vreselijk!"
‘Wat ik zo leuk vond aan het bestuurswerk, is dat ik op een natuurlijke manier veel mensen leerde kennen’
Ze zijn inmiddels meer dan 15 jaar lid.
"Dat gebeurt eigenlijk vanzelf. Je spreekt veel mensen; mensen kennen jou. Dat is nu al weer minder. Ik weet bijvoorbeeld niet wie er zijn vertrokken en wie de nieuwe leden zijn. Dat is jammer. Dan zie ik mensen lopen en dan denk ik: ‘Wie zijn dat? Hebben die een tuin hier?’"
"Ja", vult Koos aan, "Het zou eigenlijk leuk zijn als we een soort ‘smoelenboek’ zouden hebben, zodat je even kunt kijken ‘wie wie’ is en herken je mensen eerder."
Daar zijn we het dan alle drie over eens!
Kijk eens naar het prachtige resultaat van zo’n samenwerking!
22 januari 2020 - Trudy van Ommeren